In september van dit jaar bestaat mijn psychologie en coaching praktijk 10 jaar. En wat hebben we veel meegemaakt, pieken en dalen. Maar eigenlijk was ik al een poosje was ik niet meer zo gelukkig. En toen kwam er ineens iets op mijn pad.
Wauw, 10 jaar! Wat gaat de tijd snel. In 2012 afgestudeerd en meteen zo hop het werkende leven in gegaan. Gaan werken in de gevangenis, werken voor een commercieel psychologisch adviesbureau. En toen ben ik na een burn-out, mijn eigen praktijk gaan opzetten in 2016. Gestart via een samenwerking in de vergoede zorg. Dat verliep niet zonder slag of stoot en na een rechtszaak had ik hier geen trek meer in. Dus volledig onvergoede zorg gaan richten, andere samenwerkingen aangegaan, cursussen en opleidingen gevolgd en ook meer op het gebied van coaching me gaan verdiepen. Daarna kwam de relatie, hond, 2 kindjes en een verhuizing naar meer groen, net buiten de grote stad. En pff, daarna eindelijk tijd om weer op mezelf te richten.
Nadenken over wie ik was, ondertussen 37, twee jonge kids verder. Stabiele relatie, huis wat we wilden. De zorg verandert, de maatschappij verandert. En mijn plezier verminderde. Drastisch. Het lijkt soms echt dweilen met de kraan open. Mensen willen alles nu, ze willen veel en het liefste zo goedkoop mogelijk. En niet alleen de mensen, ook de instellingen en praktijken. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het werken met mensen nog steeds leuk en ik haal er echt heel veel voldoening uit als ik zie hoe mensen weer opbloeien en leren en veranderen. Maar ik vond het tijd voor wat anders.
En zo begon mijn zoektocht. Mijn partner is ook ondernemer, maar dan op het gebied van horeca. Een eigen restaurant of club leek me nou niet echt gepast met onze kinderen. In het dorp waar ik woon kwam ineens de oproep dat de speelgoedwinkel te koop kwam en het hebben van een eigen winkeltje is toch wel een diep gekoesterde droom. Maar, speelgoed, nee dat vond de baas (lees partner) niet goed want dan zou binnen de kortste keren de hele inboedel ook in onze woonkamer staan.
Maar toen ineens maanden daarna, stond ik in mijn favoriete lokale winkel. En zeiden ze ineens, wij gaan emigreren naar Portugal. Maar hej, de winkel dan? Zei ik. Daar hadden ze nog niemand voor. Ik werd razend enthousiast en zo ging het plannetje verder rollen. Bij thuis komst vele gesprekken met mijn partner, die hier wel meteen enthousiast van werd. Want, het is een Kaas en notenwinkel!!!
We hadden grootste plannen, ik ben dagen gaan meedraaien, gesprekken met mensen in onze omgeving, accountant, research gedaan. En ja, mijn geluk en plezier groeide met de dag. En zo kan ik met trots zeggen dat wij vanaf 1 juni 2026 trotse eigenaren zijn een Kaaswinkel in Landsmeer.
Wij zullen Deli Evie overnemen van Wesley en Annika, die dus met hun gezin gaan emigreren naar Portugal. Tot aan september zullen wij de winkel hetzelfde houden. Maar 10 jaar na het openen van mijn praktijk in september 2016, zal Deli Evie een nieuwe naam krijgen en zullen wij enkele nieuwe delicatessen en lekkernijen gaan toevoegen.
Mijn eigen praktijk zal blijven bestaan, maar alle samenwerkingen met huisartsen zijn gestopt. Ik neem ook voorlopig in de zomer geen nieuwe mensen aan om de winkel up en running te krijgen.
Zien we jullie snel in Landsmeer om lekker te proeven?
Say Chee(r)se!
