lips, taboo, secret-2801702.jpg
Michelle

Michelle

Prive versus werk, wel of niet delen?

“Graag wil ik dat je hiervan niets deelt in mijn dossier”. Een opmerking van een client in de huisartsenpraktijk. Maar ook in mijn eigen praktijk heb ik vaak clienten die me vragen of de informatie vertrouwelijk wordt behandeld. En dan met name als het gaat om mensen die ook een bedrijfsarts zien, uitgevallen zijn op werk, en dan om diverse redenen. Vaak zaken die gaan om dingen die spelen in het prive leven. Maar waarom zijn we zo schuw in het delen van ons prive-leven op ons werk?

Enige tijd geleden had ik een interview voor pensioenfonds zorg en welzijn over het delen van prive nieuws op de werkvloer. Dat men hier eigenlijk ver van weg wilt blijven, uit angst voor represailles. Wat volledig de plank zou mis slaan, want hoe oneerlijk!? Ok, to be fair, aks jij een alcohol- of drugsprobleem hebt, of een of ander issue wat een risico is voor jouw werkgever, dan mag er zeker vergelding of consequenties volgen. Maar als jij bijvoorbeeld psychische problemen hebt, je relatie is net verbroken/ je gaat scheiden, of er speelt een ander persoonlijk, prive probleem, dan moet je je hiervoor niet schamen en moet je dit kunnen delen op werk. Want ten gevolge van zo’n situatie kun je nou eenmaal minder effectief zijn, en als je werkgever dit weet, kan er rekening mee worden gehouden.

Maar laten we eerst eens kijken waarom men nou zo graag zijn/ haar mond dichthoudt op werk. We kennen allemaal de corporate omgeving, zoals bijvoorbeeld de hierarchische kantoren op de Zuidas, waar nou eenmaal een sfeer van aanzien en status heerst. Dus het is vaak not done om je vuile was hier te spuien en je dient hier een soort van Superman/vrouw te zijn die perfectie nastreeft (totaal onrealistisch natuurlijk). En dan hebben we het nog niet eens over de billable hours… Maar ook bij andere bedrijven heerst schaamte, men wil niet dat een collega iets over de persoon in kwestie denkt. En al zeker de manager of baas niet, uit angst voor de gevolgen.  Aan de andere kant delen mensen soms hun prive leven niet, omdat ze niet over willen komen als zwak of als degene waar altijd iets mee is. Of ze hebben eerder negatieve reacties gekregen op het delen van prive nieuws, dat dit not done was, of dat het te veel was/ niet de plek, etcetera.

Er zijn dus tal van redenen waarom men als ‘robot’ op de werkvloer rondloopt en prive, prive houdt, en werk, werk. Maar het is toch ook gebleken dat het wel nuttig is om te doen. Want loop je te lang met je problemen alleen rond, krijg je er alleen maar klachten van, psychische klachten, ruzies thuis, maar ook minder goed kunnen functioneren op werk. In het interview leg ik dan ook uit hoe je dit het beste kunt doen en ik dacht, laat ik het ook op mijn website zetten. Omdat ik het ook veel tegen komen in mijn werk dat men hier tegenaan loopt. Iedereen heeft namelijk een priveleven, en alleen kun je het vaak niet oplossen, je omgeving geeft telkens dezelfde adviezen, dus wellicht kan een collega je andere inzichten geven! Zonder dat je al te veel wilt spuien en het alleeeeen maar over je eigen prive problemen te hebben, som ik hieronder dus wat tips op.

Belangrijk is dat je je verhaal deelt met collega’s waar je je veilig bij voelt, zodat je ook echt open en eerlijk kunt zijn. Er zijn vaak vertrouwenspersonen ook op de werkvloer, dit zou eventueel een eerste stap kunnen zijn. Als je echt ook daadwerkelijk iets willen veranderen aan je werk/ taken an sich, dien je je ook open te stellen richting je leidinggevende, deze kan namelijk ook echt helpen bij je ontzien van werkzaamheden. Hierbij kan het opschrijven van wat je wilt vertellen, ook een eerste goede stap zijn, om helder te krijgen wat je wilt vertellen. Vaak is hoe langer je wacht, de drempel steeds groter wordt en je uiteindelijk steeds meer klachten krijgt. Een zware belasting, zoals een ziek kind, overlijden van een ouder, dat is niet iets wat je te lang verborgen moet houden.

Ook niet te vergeten, hoe kun jij reageren als je nou een collega hebt die zich ineens openstelt en zijn verhaal dropt. Het kan soms als een bommetje, uit het niets komen. Dit kan best heftig zijn, dus schroom dan ook zelf niet om er vervolgens weer met iemand anders over te praten. Maar voorkom dat het als roddel over de werkvloer gaat achter de persoons rug om. Zorg voor discretie. En probeer ook niet meteen met allerlei adviezen te komen of een oordeel te vellen. Daarnaast is het ook belangrijk iemand de ruimte te geven en niet meteen met eigen verhalen te komen zoals, ‘ja, dit is herkenbaar, ik had laatst dit en dat’,  want dan draai je het meteen naar jezelf.  Wel is het belangrijk om je grenzen aan te geven, dus als het te veel voor je is, of je hebt er die dag geen tijd voor, geef dit dan aan.

Mocht je het bespreken op de werkvloer lastig vinden, of je hebt dit al gedaan en dit is niet voldoende, zoek dan hulp bij een professional, zoals een psycholoog of coach.

 

Add Your Heading Text Here

Share this post

Scroll to Top